sediyani abi helal olsun valla nereye el atsan orada hareket oluyor haksözde herkes seni okuyor fıtrat senden bahsetti yazı okunma rekoru kırdı bir kitap yazdın türkiyede herkes konuşuyor televizyonlar gazeteler vallah abi aklım almıyor sana abi sen nasıl bir insansın maşalah cemaline asaletine kurban senin abi gel memlekete yerleş be ne olur vallah aramızda olsan belki müslümanlar bira zkendine gelirler uykudan uyanırlar abi seni çok seviyoruz be abi çevremde herkes seni okuyor abi kiminle konuşsam senin yazılarından bahsediyor hayranların çok benden söylemesi gerçi sen bunu anlamışsındır abi yanlıs elini öpüyüm kimseyle tartışmaya girme kavga etme sana yakışmıyor onları boşver abi biz senin kıymetini biliyoruz

Allah için faydalı birşeyler yapmaya çalışan bütün müslüman camia ve şahıslar bizim için önemlidir. hepimiz insanız yani beşer olmamız hesabıyla noksanlarımız hatalarımız olabilir. müslümanlar sorunlarını aralarında konuşup çözerler, tabi kardeşlik hudutunu aşmadan. sediyani hira sebat veya haksöz tevhid yeryüzü hepsi bizim eserlerimizdir. kalem erbaplarımız ve üstadlarımız da öyle. haksöz ve yazarlarına kardeş nasihatim şu. fıtrattaki yazarları nasıl severek okuyor ve kardeşim biliyorsam haksöz özgünduruş timetürk vel velfecreki yazarları da aynı şekilde severek okuyorum ve kardeş gözüyle bakıyorum. içimizden kalemi çok iyi ve daha bilgili kültürlü olan varsa diğer yazarların rahatsız olması müslüman ahlakına yakışmaz. buna sevinmek lazımdır. kıskançlık yapıp dışlamak ve saldırmak güzel değil.

öncelikle hamza abi ve ibrahim abinin yazılarının devamını dilerim ALLAH yardımcıları olsun.
değinmek istediğim nokta umarım hamza abinin bunu unutması geçmişin korkusundan gelen bir anlayış olmaz.umarım benide duygusallıkla suçlamazlar...
'Şehadet kara zülme karşı kızıl bir itirazdır.'
(hira 1994) SELAMETLE...

“Ancak Müslümanların en iyi yaptığı şey görmezden gelmek, bazen can acıtıyor.”

Ne kadar güzel bir cümle bu, ne kadar anlamlı bir söz böyle! Bu söz aynı zamanda, benim Haksöz’deki 4 yıllık yaşamışlığımın tek cümleyle yapılmış özlü bir özeti.

Şeref Sidar ağabeyime – inşallâh bir gün yakından tanışmak da nasib olur; şimdilik sadece ismen tanışıyoruz – yazdığı ve benim için oldukça değerli olan bu hakkaniyetli yazısından dolayı teşekkür ediyorum, her şeyden önce.

Yukarıdaki makalenin konusuyla ilgili birkaç zarurî kelam etmek isterim. Çünkü kamuoyunda oluşan, en azından oluştuğunu hissettiğim bazı yanlış düşüncelerin önüne geçmezsem, bunun vebalinin olacağına inanıyorum. Allah için ve İslam için çaba ve gayret içinde bulunmalarıyla tanıdığımız ve bu halleriyle kardeşlerimiz olarak kabul ettiğimiz Haksöz camiasına karşı insanların zihinlerinde olumsuz düşüncelere sebebiyet verecek türden düşünceler oluşmaması ve bir de uğradığım mağduriyetin giderilmesi için, bu açıklamayı yapma gereği duydum.

Gerçi, bu durum “birilerinin samimiyetimiz hakkında spekülasyon yapması çok önemli değildir” şeklindeki bir mantığın ne kadar umurunda olur, o da ayrı bir husus; ancak ben daha vahiyle terbiye edilmeden önceki sıfatı bile “El Emin” olan bir Peygamber’in ümmetinden olduğum için, “birilerinin Haksöz’ün samimiyetinden emin olmasını” çok ama çok önemsiyorum. Kimsenin de Haksöz’ün samimiyetinden şüpheye düşmesini istemem. (En azından, olacaksa da, benim yüzümden olmasın; öyle diyeyim)

1 - Biz Haksöz’ü bir Qûr’ân mektebi olarak biliyoruz. Gayeleri Rızaullâh olan, emr-i bil mâruf ve nehy-i ânil münker çabası içinde bulunan insanların bir araya geldiği bir camiâ olarak tanıyoruz. Bunu böyle bildik ve bundan sonra da böyle bileceğiz. Son yaşanan olayları da, ancak bizim inandığımız bu gerçeğe bizim gibi inanan insanlarla tartışabiliriz. Buna inanmayan insanlarla tartışmayı götürmemiz mümkün değil. Bir sonuca varmamız da.

2 – Hamza abiye yazdığım yorumlarda hakaret veya saldırı gibi bir kastım hiç yoktu. Hatta bırakın saldırı ve hakareti, eleştiri bile yapmadım ben. Yazısındaki hissiyatı ve savunduğu şeyleri paylaştığımı bile söyleyip, üstüne bir de tebrik ettim. Hamza abinin bana yazdığı cevaplar da hakeza böyle bir şeydi. Her şey aslında gayet güzel ve okuyanlar açısından faydalı, istifade edici bir şekilde gidiyordu. Sadece Hamza abinin “birilerinin samimiyetimiz hakkında spekülasyon yapması çok önemli değildir” şeklindeki girişinin muhatabını aşağılayıcı ve küçümseyici bir refleks olduğunu düşünüyorum. Hamza abinin “birileri” dediği, sahibi olduğu yayın organının yazarı. Üstelik, son 4 yıllık süre baz alındığında, Haksöz için en fazla emek veren, en fazla çabalayan ve en çok yazan, hatta diğer kalem sahiplerinin nerdeyse tamamının yazdıklarına eşit miktarda yazan bir kişi (buna dergi yazarları dahil). Ancak bu tavrın, Hamza abinin şahsi bakış açısını değil, Haksöz’ün camia olarak resmî bakış açısını yansıttığını düşünüyorum. Onlar için her zaman “birisi” olmaktan öteye gitmedim. Kendilerinden görmedikleri herkes onlar için sadece “birileri”dir. Bunu nasihatlerle, uyarılarla veya “aşırı duygusal” çıkışlarla değiştirmemiz de mümkün değil. Yanlış bir tavrı değiştirmek için, önce muhataplarınızın da hatalı olabileceklerini kabullenmeleri gerekiyor.

3 – Güzel bir tartışmayı çirkin hale sokanların kimler olduğunu anlamak zor değil. Yazı ve altındaki yorumlar sitede duruyor. Hepsi aşağıdan yukarıya okunduğunda rahatlıkla görülecektir. Bunu yapan ne benim ne de Hamza abi. Bunu yapanlar, Haksöz kimliğini İslam kimliğinden daha çok önemseyenlerdir. Meseleyi şahsileştirenler de onlardır. Ve amaçları Hamza abiyi ve herhangi bir konu ya da fikri savunmak da değil, sadece bana saldırmaktır. Kendisine karşı söylenenlere bölüm bölüm cevaplar veren Hamza abinin (ve sitenin diğer yöneticilerinin), bana yapılan saldırılara hiçbir cevap vermemeleri de beni üzmüştür. Ancak kendilerinden saydıkları diğer yazarlarına yapılan en ufak bir eleştiriye yazardan önce davranıp cevap veren editör ve yöneticilerin bana yapılan saldırılardan biraz rahatsızlık duymalarını beklerdim. Bundan rahatsız olunmadığı gibi, Çawşin rumuzuyla yazan bir kardeşimin benim için kullandığım bir “değer” sözcüğünden bu kadar rahatsız olunması, bana çok çirkin görünmüştür. O yazı benim olsaydı, yorumu Hamza abi yapmış olsaydı ve benim yüzümden bu hakaretleri görseydi, oturup seyretmezdim; Hamza abiyi savunacak bir şeyler yazardım. Aynı şeyi on(lar)dan da beklerdim doğrusu.

4 – Bu açıklamayı Hamza abinin yazısının altında da yapabilirdim. Fakat orda kimsenin anlamak isteyeceğini sanmıyorum. Adaletin önündeki en büyük engel, fanatizmdir. “Eğer bizdense haklıdır, savunmalıyım; bizden değilse vur abalıya” mantığı bizi hiçbir yere götürmez. Adalet konusunda Haksöz camiasına karşı olan inancımı özellikle son olaydan sonra tamamen yitirdiğim için ve bu yazıyı da bir fırsat olarak gördüğümden, açıklamayı burada yaptım.

Bakın tekrar söylüyorum: Kimseye hakaret etmedim. Etmedim, etmedim, etmedim. Hamza abi gibi sevdiğim ve saydığım bir büyüğüme değil hakaret etmek, o bana hakaret etse bile cevap vermem. Sonuçta büyüğümdür.

İslam İnqılabı’nın aziz rehberlerine karşı yapılan en ağır ve iğrenç hakaretleri, aklı ve izan sınırlarını zorlayan yorumları bile anlayış ve hoşgörüyle karşılayan ve buna “fikir hürriyeti” gözüyle bakan bir camianın, abilerine soru sorulmasına bile tahammül etmemesi çok üzücü bir durum gerçekten.

Demek abilerimiz İslam İnqılabı rehberinden çok daha muteber ve yüksek bir makama sahipmiş.

Yorumunuz sehven yayınlanmış olup, eleştiri sınırlarını aşması nedeniyle kaldırılmıştır. (Editör)

Tek sermayesi Filistin olan ve yıllarca bölge müslümanlarını oyalayıp hedefi sadece dışarda göstererek yerli celatları bize unuturmaya çalışanlardan, sağlıklı bir kürt sorununa çözüm beklemek fazlasıyla iyi niyetli olmayı gerektirmektedir. kürt sorunu her gündeme geldiğinde sorunu sulandırarak ve kürtleri zaza kurmanc gibi unsurlara bölüp 1000yıldır ortadoğu halklarına kan kusturan Oğuzları ve diğer halkları gündeme getirmesi ilginç değilmidir.