MEMET KARABALIK
Ben daha dünyaya gelmeden önce başlamış, kan akmaya. Çok önce hem de. Hala devam etmekte akmaya ve ne yazık ki daha çok akacak gibi görünüyor.
Kardeşlik, barış, huzur, hak, adalet, birlikte yaşama çağrılarının anlamını kaybettiği bir eşikteyiz. Kimse kandırmasın kendisini. Hepimizin gözünü kan bürümüş. Daha çok kan görmeden dayanamıyoruz. Geleceğe dair umut dağıtmanın da fazlaca bir anlamı yok. Bu kan akacak çünkü kanın akmasını ısrarla istiyoruz. Kanı akıtılan, katledilen, evinden, anasından, babasından, yarinden, çocuğundan kopartılan her gencin ziyaından sonra yaptığımız tek şey kanı akması muhtemel yeni gençleri cepheye sürmekten başka bir şey değil.
Bizler, birbirinden nefret eden insanlarız. Her türlü aidiyetimizi başkalarından ayrışmak amacı ile kullanırız. Sahip olduğumuz her vasıf, diğerlerinden daha üstün olmamız için verilmiştir sanki. Bu yüzden de başkasının sahip olduğu farklı aidiyetleri, vasıfları ya da kimlikleri duyduğumuzda ya da gördüğümüzde muhtemelen kapıldığımız aşağılık duygusu nedeniyle hor görür, lanetler, icabında kuyularını kazarız.
Çok uzun zamandan beridir kukla bir topluluk olarak yaşadığımız için bildiğimiz tek şey atalarımızın gölgesinde yaşayıp, kendi çirkinliklerimizi, katliamlarımızı, eksiklerimizi ve hatalarımızı saklamaya çalışmaktır. Ancak, dünya şahittir ki; hiçbir şeyi saklayabilmiş değiliz. Dünyada yaşayan en edilgen topluluk olarak geldiğimiz nokta kocaman bir hiçtir. Hiçbir işe yaramayan, kendine bile hayrı dokunamayan bir topluluk olarak, kardeşlerimizi öldürmekten zevk alır bir hale gelmişiz.
Çocuklarımızın neden öldüğünü ya da öldürüldüğünü sorgulamadan cepheye göndermek sadece bize has bir geri zekalılık olarak tarihe geçecektir. Bir baba ölen oğlunun hesabını sormaktansa inadına diğer oğullarını da ölüme göndermeyi düşünüyorsa eğer, bir ana kuzusunun ölmesini istememek yerine oğlunu pisi pisine ölüme gönderenleri kucaklamaya devam ediyorsa eğer daha çok ağlayacağız. Daha çok tabut göreceğiz.
Topraklarımızda yıllardan beridir devam eden savaş, sadece iktidar sahiplerinin daha fazla zenginleşmesine ve silah tüccarlarının dünyaya hükmetmesine neden olmaktadır. Vatandaşlar olarak yapabildiğimiz en iyi şey USLU USLU ÖLMEKTİR sadece. Hem de kardeşlerimizin eliyle ölmek ya da ellerimizle kardeşlerimizi öldürmek.
Biz, her gün ölüyoruz.
Biz, her gün öldürüyoruz.
Ya, kurşunlarımızdan birisi kardeşimizin böğrünü deliyor;
Ya da, kardeşimizin kurşunu ile kapaklanıyoruz kara toprağa.
Ey! Bu evlatları dünyaya getirmek uğruna canından can veren analar!
Çocuklarınızı ölüme göndermeyin. Kardeşlerinin kurşunlarından uzak dursunlar ya da kardeşlerine kurşun sıkmasınlar artık. Bu savaş, bizim savaşımız olmamalı artık. İlle de kan akacaksa, kardeşlerin kanı akmasın artık. Oy verdiklerinize söyleyin; “Kim böyle bir savaştan rant elde ediyorsa, gitsin onlar savaşsın.”
Biz her gün ölüyoruz zaten. Sadece bugün ölmedik. Dün de öldürülüyorduk. Yarın da öleceğiz. Analarımız sessiz kaldığı müddetçe de öleceğiz.
Ana! Gönderme artık bizi ölüme…
06.10.2008
